برای مشاهده آثار هنرجویان هنرستان فضیلی در نمایشگاه مجازی رشته تحصیلی مورد نظر را انتخاب نمایید:
امام صادق سلام الله علیه:
مَن حَسُنَ بِرُّهُ بِأَهْلِ بَیْتِهِ مُدَّ لَهُ فى عُمُرِهِ؛
هر کس به شایستگى در حق خانوادهاش نیکى کند، عمرش طولانى مىشود.
بلوغ و نوجوانی یکسان نیستند. بلوغ روند تغییرات فیزیکی است که توسعهی اندامهای جنسی، شروع دورههای قاعدگی در دختران و رشد موی صورت در پسران را شامل میشود. نوجوانی زمانی است که فرد با تغییرات احساسی و روانی زیادی روبرو است. مراقبت و تربیت نوجوان در این مرحلهی رشد میتواند برای پدران و مادران چالشبرانگیز باشد.
یک کودک به نوجوان تبدیل میشود و تازه در دوران نوجوانی بلوغ را نیز تجربه میکند. پس بله، آنها تغییر بسیار زیادی را پشت سر میگذارند و همین میتواند برای آنها ترسناک باشد! وقتی که نوجوان شما سعی میکند با این تغییرات کنار بیاید، ممکن است در بهترین حالت خود نباشد. چگونگی رفتار آنها در کنار شما، چگونگی صحبت کردن آنها با شما و با باقی دنیا هم تغییر میکند.
آنها ممکن است یک رفتار کلیشهای داشته باشند یا بدتر عمل کنند. هر کاری که آنها انجام میدهند، واکنشی است که نسبت به تغییرات مرتبط با سن دارند. رفتار شما با نوجوان سرکش و کلهشقتان، واکنش شما نسبت به آنها است. واکنش شما تنها چیزی است که به طور کامل میتوانید تحت کنترل داشته باشید.
بله، نوجوان شما روی اعصابتان راه میرود و صبر و تحمل شما را امتحان میکند. و بله، او شما را دیوانه میکند، و شما دوست دارید از مادری کردن و پدر کردن استعفا بدهید. بنابراین در اینجا ما توصیهای برای والدینی داریم که در حال حاضر یک نوجوان در منزل دارند: شما به عنوان یک فرد بالغ در رابطه، باید انتخابهای درستی داشته باشید. شما آن کسی هستید که باید فکر کنید و عمل کنید تا واکنش مورد نظر خودتان را از نوجوانتان دریافت کنید.
نکاتی دربارهی نحوهی پرورش پسران و دختران نوجوان
در این نوشتار یک فهرست از نکاتی در مورد چگونگی رفتار با نوجوان برای داشتن کم ترین کشمکش و مشکلات ممکن، آماده کردهایم. آنها را بخوانید و امتحان کنید تا متوجه آنچه میگوییم بشوید.
اگر شما با نوجوانتان گفتگو داشته باشید و بتوانید صحبتهایتان را فراتر از یک “بله”، “نه” یا آه ببرید که باید بگوییم باریکلا! و بله، بارها و بارها آنچه که یک گفتگوی خوب با نوجوانتان به نظر میرسد ممکن است در هر لحظه به یک بحث و جدل دیوانهکننده تبدیل شود. چنین مکالماتی عادی هستند، البته تا زمانی که تبدیل به یک اتفاق روزمره نشوند. پس چگونه باید از همیشگی شدن آنها جلوگیری کنیم؟
– به آنچه نوجوانتان میگوید، گوش بدهید. آنها آدمهایی در حال رشد هستند که ایدهها و عقاید خودشان را دارند. در واقع آنها حق چنین چیزی را هم دارند. به نظرات آنها احترام بگذارید، سعی کنید دیدگاه آنها را ببینید و سپس موافقت یا عدم موافقت خود را به آنها نشان بدهید. بیشتر از صحبت کردن، گوش بدهید تا متوجه شوید که چه چیزی در ذهن آنها در حال رخ دادن است.
– نوجوانی زمانی است که فرد تمایل بیشتری به سپری کردن زمان با دوستاناش دارد تا با والدیناش. بنابراین سعی کنید زمان بیشتری را برای صحبت کردن یا انجام کاری همراه با آنها صرف کنید. بیشتر با آنها گپ بزنید تا در مورد علائق، سرگرمیها، برنامهها و سایر جزئیات زندگیشان بدانید. بیش از حد کنجکاوی نکنید یا آنها را برای صحبت کردن تحت فشار نگذارید. با اعتماد کردن به آنها اعتمادشان را به دست آورید. وقتی آنها به شما اعتماد کنند، خودشان همه چیز را به شما خواهند گفت.
– نوجوان شما به حریم خصوصی و “فضا” نیاز دارد، چرا که با گذر زمان آنها مستقلتر میشوند. به حریم خصوصی آنها احترام بگذارید، به آنها فضایی را که میخواهند، بدهید. اما در مورد کاری که انجام میدهند یا جایی که میروند همیشه اطلاع داشته باشید. شاید فرزندتان بزرگتر شدهاست، اما شما هنوز هم پدر و مادر او هستید.
– شاید نوجوان شما رفتاری آزاردهنده داشته باشد. اما او هنوز هم به عشق و محبت شما نیاز دارد. همان پدر و مادر دوست داشتنی باشید که آنها برای گذر از این سالهای پر از تنش و چالش نیاز دارند. عشق خود را با کارهایتان نشان دهید، نه با کلمات صرف. کارهایی را انجام دهید، که برای آنها بهترین است، چیزهایی که خوشحالشان میکند و آنها را برای رسیدن به رویاهایشان آماده میسازد.
– کمی سرگرمی با هم داشته باشید. بله، گاهی هم ممکن است بحث و جدل و تجربههای ناخوشایندی با هم داشته باشید، اما در این میان، سرگرمی هم داشته باشید. کارهایی را انجام بدهید که هر دو از آن لذت میبرید.
نوجوانان مستقل هستند و شاید اگر شما برایشان تصمیمگیری کنید، دوست نداشته باشند. بنابراین یادتان باشد که همیشه آنها را در روند تصمیمگیریها قرار بدهید. قرار نیست که تصمیمات همیشه همان چیزی باشد که آنها میخواهند، اما دست کم آنها هم بخشی از روند اتخاذ تصمیم هستند. شما با این کار، میتوانید به آنها اعتماد به نفس بدهید و به این ترتیب آنها هم احتمالا برنامههای خود را با شما در میان خواهند گذاشت.
– فریاد زدن، نیش و کنایه زدن یا غر زدن بر سر آنها برای انجام کارها.
– توهین کردن یا دستور دادن به آنّها در مقابل دوستانشان.
– بحث و جدل در مورد همه چیز برای به کرسی نشاندن حرف خودتان فقط به این دلیل که شما پدر و مادر هستید.
یک نوجوان در واقع فردی نیمه بالغ است که نیاز به کمی راهنمائی دارد. اینکه مدام به آنها بگویید چه بکنند و چه نکنند ابدا ایدهی خوبی نیست! اما گنجاندن آنها به عنوان عضوی مهم در گفتگوها قطعا موثر خواهد بود. پس با آنها ارتباط برقرار کنید!
برای یک نوجوان، شما باید هم پدر و مادر و هم دوست و رفیق باشید. نوجوان شما دوست دارد که حرفهایاش شنیده شود و درک شود، نه اینکه مورد قضاوت قرار بگیرد. و برای اینکه قادر به انجام این کار باشید، باید مانند یک دوست رفتار کنید. به حرفهایشان گوش بدهید، از آنها حمایت کنید، با هم سرگرم شوید و به یکدیگر احترام بگذارید. به طور خلاصه، نوجوان شما باید برای حرف زدن در مورد هر چیزی با شما راحت باشد!
زمانهایی وجود خواهد داشت که شما مجبور شوید سلطهجویانه رفتار کنید و یک «نه» قاطعانه بگویید. و البته این کار اشکالی هم ندارد، اما آن را تبدیل به یک عادت نکنید. چرا که در این صورت پدر و مادری خواهید بود که فرزند نوجوانتان از او متنفر خواهد بود.
تقریبا هر گفتگویی با یک نوجوان به بحث و جدل ختم خواهد شد. بنابراین شما باید رفتار بالغی داشته باشید و بحث و جدلها را عاقلانه انتخاب کنید. چیزهایی را که پاسختان در برابرش «نه» است را مشخص کنید و آنهایی را که از نظر شما مشکلی ندارند نیز بدانید. به عنوان مثال، اگر نوجوان شما بخواهد چیزی را امتحان کند که ممکن است موجب آسیب دائمی شود یا تغییری روی بدن او ایجاد کند، مانند خالکوبی، سوراخ کردن بینی یا چیزی شبیه به اینها، شما باید نگران باشید!
اما اگر موضوع چیزی شبیه به یک اتاق درهم و برهم یا رنگ موهایاش باشد، نگران نباشید. اگر شما سعی کنید هر چیز کوچکی را که فرزندانتان انجام میدهند کنترل کنید، ممکن است احساس کنند که شما به آنها پیله کردهاید.
و تازه چنین رفتار وسواسگونهای قطعا سبب نمیشود که با فرزندانتان دوست و رفیق باشید، اینطور نیست؟
داشتن روابط مختلف در میان بسیاری از چیزهایی است که نوجوان شما در آن دوران کشف میکند. نوجوانی سنی است که در آن فرد روابط دوستانهی هدفمندی ایجاد میکند که ممکن در تمام طول عمر وی ادامه بیابد. ممکن است دختر یا پسر کوچک شما نیز در طول این مدت جذب جنس مخالف شود و روابط عاشقانه را کشف کند.
این احتمال وجود دارد که شما تمام دوستان او را دوست نداشته باشید. ممکن است نگران باشید که آنها تاثیر بدی روی فرزند شما بگذارند. در اینجا یک نکته وجود دارد: به آنها نگویید که دست از دوستی با فلان شخص یا کسی را که فکر میکنید به اندازهی کافی برای او مناسب نیست، بردارد. این کار را بکنید، و آنها مطمئنا از شما دور خواهند شد. اگر میخواهید بچهها با شما دربارهی روابطشان صحبت کنند، شاید حتی از شما مشاوره بگیرند (بله، درست است) پس باید در این رابطه با او بی شیله پیله باشید.
زمانی را برای شناختن دوستان نوجوانتان صرف کنید. آنها را برای شام، تماشای فیلم یا یک مهمانی در خانه دعوت کنید. برای صحبت کردن با آنها زمان بگذارید، و شاید حتی از آنها خوشتان بیاید. اگر باز هم آنها را دوست ندارید، نوجوان شما دست کم میداند که برای درک او سعی و تلاش کردهاید. همچنین، اگر واقعا فکر میکنید که کسی تاثیر نامطلوبی بر روی کودک شما دارد، سعی کنید با او در مورد آن صحبت کنید و دلایلتان را برای او ارایه کنید. آنها ممکن است موضوع را درک کنند!
وقتی پای پدری کردن و مادری کردن به میان میآید، همیشه باید قوانین بسیاری از چیزهای را تعیین کنند. مراقبت هوشمندانه و موفقیتآمیز از فرزندتان بر اساس مجموعهای از قوانین است که به خوبی تعریف شدهاند، منطقی هستند و عدم رعایت آنها با عواقبی همراه است. اطمینان حاصل کنید که بچهها این قوانین را به خوبی میدانند و پیامدهای تخطی از آنها را درک میکنند. مهمتر از همه اینکه، به این قواعد و عواقب همیشه پایبند باشید. هم پدر و هم مادر باید هنگام وضع قوانین در یک جبهه باشند، بنابراین قبل از اینکه قوانین را تنظیم کنید، با شریک زندگیتان بحث و تبادل نظر کنید.
مهم است درک کنیم که این قوانین در مورد تنظیم و تعیین مرزهایی هستند که در آن نوجوان میتواند زندگی را با تمام وجودش تجربه کند، و در عین حال هیچ آسیبی به خودش وارد نکند.
حقیقت را بپذیرید. فرزند شما بزرگ شدهاست و یک نوجوان است که شاید ۱۶۵ سانت قد دارد. او دیگر کودکی بی دست و پا نیست و ممکن است برای همه چیز به شما نیاز نداشته باشد. هیچ مشکلی هم نیست! حتی اگر شما این موضوع را چندان دوست نداشته باشید، باید قبول کنید که آنها به زودی بزرگ میشوند و دیگر نیازی نیست که دستشان را در دست داشته باشید. به جای عصبانی شدن از اینکه آنها خودشان در مورد برخی امور تصمیمگیری میکنند (به هر حال شما که نمیتوانید آنها را متوقف کنید)، به آنها یاد بدهید که مسئولیتپذیر باشند.
تصمیمگیری و تفکر انتقادی دو جنبهی مهم مسئولیتپذیری است. شما باید نوجوان خود را مسئولیتپذیر بار بیاورید نه تنها برای خود بلکه حتی برای خانواده و جامعه. بعضی از راههایی که به وسیلهی آن میتوانید آنها را مسئول بار بیاورید، این است که به آنها کارهایی برای انجام بدهید، آنها را تشویق کنید تا مشغول یک کار تابستانی شوند یا برای انجام کاری داوطلب شوند. یک چیز را برایشان کاملا روشن کنید – آنها همیشه مسئول کارها و رفتار خود هستند.
یک نمونه و مدل خوب برای آنها باشید و مسئولیت کارهایی را که انجام میدهید یا اشتباهاتی را که مرتکب میشوید، بر عهده بگیرید.
چند نفر از نوجوانانی که تا به حال دیدهاید یک حساب در رسانههای اجتماعی ندارند؟ چند نفر از دوستان یا همکلاسیهای نوجوان شما گوشی هوشمند ندارند؟
هر چهقدر هم که فکر کنید، نمیتوانید بیشتر از ۵ نفر پیدا کنید. خوب، نهایتا ده نفر! واقعیت این است که ما به فناوری نیاز داریم چرا که زندگی ما را سادهتر میکند. دادن یک گوشی هوشمند به فرزند نوجوانتان، سبب میشود که راحتتر از موقعیت و جایی که هست خبردار شوید. اما اینکه فرزندتان چهقدر مشغول گوشی، لپ تاپ یا تبلت است هم میتواند آزاردهنده باشد. اشکالی ندارد که به فرزندتان این ابزار را بدهید اما اجازه ندهید که در استفاده از آنها زیادهروی کنند یا معتاد شوند.
هرچند دسترسی به گوشیهای هوشمند، لپتاپها و سایر دستگاهها به راحتی امکانپذیر است، اما مهم است که در استفاده از آنها زیادهروی نکنند. قوانینی برای استفاده از لپتاپ، اینترنت و رسانههای اجتماعی تعیین کنید و محدودیتهایی برای این موارد قائل شوید. به آنها کمک کنید راهی برای تعادل زمانی که در دنیای واقعی و در دنیای مجازی صرف میکنند، پیدا کنند.
فرزندان نوجوانتان هر کجا که هستند – در یک مهمانی، با گروهی از نوجوانان یا مشغول صرف شب در یک مکان دوستانه – باید با شما ارتباط داشته باشند. حتی اگر ساعت ۲ صبح است، باید با شما تماس بگیرند. اگر مشکلی پیش آمده و هیچ راهی برای بازگشت به خانه ندارند، باید به شما تلفن کنند.
حتی اگر همهی این قوانین منطقی باشند، نوجوان شما آن را دوست نخواهد داشت اگر او را مجبور به انجام آن کنید. بنابراین یک برنامه را با هم ترتیب بدهید، در مورد آن فکر کنید و اجازه دهید نوجوانتان هم چند پیشنهاد بدهد. به این ترتیب، او تصمیمات خود را، البته با راهنمایی و مشاورهی شما در زندگی خواهد گرفت.
یک نکتهی مهم در اینجا این است که نباید آنها را فریب بدهیم یا به زور به سمت و سویی که خودمان دوست داریم سوقشان بدهیم. نوجوانان هوشمند هستند و خیلی سریع متوجه همه چیز خواهند شد. و اگر متوجه شوند دیگر هرگز تمایلی برای اعتماد به شما نخواهند داشت.
برخی نکات برای رفتار با دختران نوجوان
همهی نوجوانان یکسان نیستند. و دختران نوجوان مانند پسران نوجوان نیستند، گرچه ممکن است رفتار با آنها هم به همان اندازه دشوار باشد. در اینجا چند نکته در مورد چگونگی پرورش یک دختر نوجوان وجود دارد:
بله، ما دختران کوچکمان را پرنسس خانهمان میدانیم. خوب، بهتر است او را مانند یک پرنسس قوی، انعطافپذیر و صادق بار بیاورید. بیشتر روی شخصیت او متمرکز باشید تا ظاهرش. والدین اغلب روی این موضوع تمرکز دارند که دختر کوچکشان را در برابر دنیای بد محافظت کنند. هرچند قطعا وظیفهی شما این است که مراقب فرزندتان باشید، اما درک کنید که نمیتوانید همیشه این کار را انجام دهید. و در صورتی که هر از گاهی کمی آسیب ببینند، مشکلی نیست، زیرا به این ترتیب آدمهای محکمتری بار میآیند.
دختر شما یاد میگیرد که با احساساتی مانند درد، غم و اندوه، حسادت و خشم کنار بیاید. اجازه بدهید او مقابله با شکست را یاد بگیرد و بتواند با مشکلاتی که برایاش پیش میآید دست و پنجه نرم کند.
با این حال، کاری که شما باید انجام دهید، این است که او را برای زندگی آماده کنید. اگر یک مشکل وجود دارد، در مورد آن صحبت کنید. در مورد راهحلهای احتمالی بحث و تبادل نظر کنید، اما اجازه بدهید او تصمیم بگیرد. به یاد داشته باشید تصمیم او ممکن است با تصمیم شما مطابقت نداشته باشد. به هر حال تا زمانی که میدانید آسیبی برای او رخ نخواهد داد، از تصمیم او پشتیبانی کنید.
هیچ چیز نمیتواند یک زن با اعتماد به نفس را متوقف کند. اعتماد به نفس را در دختر کوچکتان ایجاد کنید و به او کمک کنید تا رویاهای خود را تحقق ببخشد. البته یادتان باشد مرز بین اعتماد به نفس و اعتماد به نفس بیش از حد را مشخص کنید. هر چند اشکالی ندارد که معتقد باشید او میتواند به هر چیزی که در ذهن دارد دسترسی پیدا کند، اما باید در مورد محدودیتها و تواناییهایاش نیز مطلع باشد.
به او یاد بدهید برای رسیدن به آن چیزی که میخواهد، میتواند کمی ریسک کند. مشکلی نیست اگر شکست بخورد. مهمتر از هر چیزی این است که درک کنید قرار نیست دخترتان کامل باشد.
معمولا اغلب دختران اولین دورهی خود را زمانی دارند که ۱۲ یا ۱۳ ساله هستند. دورههای قاعدگی در برخی از دخترها ممکن است قبل از این زمان شروع شود. در مورد این موضوع به موقع با او صحبت کنید. هنگامی که دختر شما اولین دورهی خود را دارد، حتما به او کمک کنید تا با آن کنار بیاید.
در چنین شرایطی در مورد تغییرات خلقی کار زیادی از دست شما برنمیآید. اما در مورد اهمیت بهداشت در زمان دورهها و اطلاع از زمان چرخهی قاعدگی صحبت کنید، که هر ماه برای آن به موقع آماده باشد.
چند نکتهی دیگر در رابطه با پرورش پسران نوجوان
پسرها که گریه نمیکنند! دست کم این چیزی است که برای مدتها همهی پسرها آن را شنیدهاند.
نوجوانان به لحاظ احساسی آسیبپذیر هستند. اما آنها خود را از تجربهی احساسات منع میکنند، زیرا جامعه به آنها یاد میدهد که پسران باید قوی باشند نه احساساتی. احساسات پنهانی خطرناک هستند و میتوانند باعث شکست و بروز سرخوردگی در او شوند. همچنین، سرکوب احساسات، به هر دلیلی، ابدا کار درستی نیست.
به پسر نوجوانتان یاد بدهید که احساساتی بودن ابدا چیز غلطی نیست. آنها را تشویق کنید که عشق، خشم، شادی، غم و اندوه یا هر چیز دیگری را که در دل و قلبشان میگذرد، احساس کنند. به آنها بگویی که اشکالی ندارد اگر گریه کنند.
همه ما اصطلاح “غار تنهایی” را شنیدهایم. در حالی که پسر شما هنوز “مرد” نشدهاست، اما به هر حال نیاز دارد که فضایی برای اوقاتی که دوست دارد به تنهایی سپری کند، داشته باشد. به او فضا بدهید. بر خلاف دختران، پسران همیشه نمیخواهند افکار، احساسات و تجارب خود را با شما در میان بگذارند. همچنین، به حریم خصوصی آنها احترام بگذارید و همیشه قبل از ورود به اتاق خوابشان در بزنید.
تغییرات هورمونی در بدن باعث میشوند موهای صورت در برخی از نوجوانان زودتر ظاهر شوند. این تغییرات میتواند برای آنها خجالتآور باشد، به ویژه هنگامی که آنها نمیدانند چگونه آن را مدیریت کنند. از همسرتان بخواهید با پسرتان در مورد چگونگی رعایت بهداشت در طول سالهای رشد صحبت کند. اگر شما یک مادر مجرد هستید، از یکی از مردهای مورد تایید در خانوادهتان بخواهید که به پسرتان در این رابطه کمک کند یا تحقیقاتی را به صورت آنلاین انجام دهید و خودتان به او کمک کنید.
در هر صورت، پسرتان باید بداند که شما از او حمایت میکنید.
و حالا برخی نبایدها!
تا اینجا ما دربارهی چیزهایی صحبت کردیم که باید انجام بدهیم. حالا بیایید اطلاعاتی کسب کنیم در مورد چیزهایی که به عنوان پدر و مادر نباید در رابطه با دختر یا پسر نوجوانمان انجام دهیم.
وقتی بچه دارید، باید قوانینی در خانه داشته باشید. اما قوانین غیر واقعی تعیین نکنید. داشتن استانداردها و انتظارات بالا هیچ مشکلی ندارد، تا زمانی که واقعبینانه باشند. اینکه انتظار نداشته باشید آنها اشتباه کنند، درست نیست. پس اهداف و انتظارات واقعبینانهای را تعیین کنید. در مورد اینکه خودتان در سنین نوجوانی چگونه بودید فکر کنید. مانند یک نوجوان فکر کنید و ببینید آیا قوانینی که مشخص کردهاید، عادلانه هستند یا نه.
اگر مطالب زیادی در مورد مراقبت از نوجوانان خواندهاید، ممکن است زمانی که فرزندتان به سنین نوجوانی میرسد، انتظار بدترین چیزها را داشته باشید. چنین تفکری نداشته باشید! نوجوانی آنقدری که بیشتر آدمها فکر میکنند دوران بد یا دشواری نیست. اگر یک نوجوان سختیهایی ایجاد میکند، به این دلیل است که والدین او نمیدانند چگونه با او رفتار کنند. بله، نوجوانان ممکن است در اغلب زمانها کلهشق، سرکش و حتی آزاردهنده باشند، و این کاملا عادی است.
اما نزدیک شدن به دوران نوجوانی فرزندتان در حالی که ذهنیتی منفی دارید، کمککننده نخواهد بود. مثبت باشید، با او همدردی و او را حمایت کنید، و اینجاست که دیگر نوجوانتان دلیلی برای آزار و اذیت ندارد.
نوجوان شما یک آدم است، نه یک وضعیت که قرار است با آن برخورد کنید یا چیزی که باید “مورد مدیریت قرار بگیرد”. همچنین، همیشه به خاطر آنها با شرایطشان مقابله یا برخورد نکنید. با نوجوانانتان با احترام رفتار کنید و به آنها کمک کنید مشکلات، مسائل و نگرانیهای خود را از بین ببرند. راهنمای آنها باشید، شخصی همیشه همراه که در هر شرایطی با آنها و کنارشان است. سعی نکنید آنها را کنترل کنید، زیرا اگر این کار را انجام دهید، آنها بیشتر شورش میکنند و کمتر پیش میآید در رابطه با موضوعی با شما اتفاق نظر داشته باشند.
هنگامی که شما با نوجوانتان طوری رفتار میکنید که انگار جزو مایملک شما هستند (البته که شما این کار را انجام میدهید!)، کارتان بسیار دشوار خواهد بود. هنگامی که خودتان برای آنها تصمیم میگیرید، معلوم است که آنها تمایلی به پذیرفتن آن نخواهند داشت. به جای اینکه برایشان تصمیم بگیرید، آنها را در بحث و گفتگو در مورد آیندهشان و زندگیشان بگنجانید و آنها را بخشی از فرآیند تصمیمگیری قرار دهید. این کار باعث میشود آنها احساس مسئولیت بیشتری داشته باشند و در عین حال احساس کنند که برای شما اهمیت دارند.
بچهها رشد میکنند و بزرگ میشوند! زمانی خواهد آمد که آنها به هیچ وجه نیازی به شما ندارند. بنابراین، در حالی که دختر یا پسر کوچکتان برای چیزهای زیادی به شما نیاز دارد، اما یک آدم بیچاره و ناتوان نیست. دست از انجام دادن کارها برای آنها بردارید. در واقع، کاری را که خودش میتواند انجام دهد، شما انجام ندهید. همچنین نوجوانان مستقل هستند و دوست ندارند با آنها مانند بچههای کوچک رفتار شود. بنابراین رفتار با یک پسر ۱۴ یا ۱۵ ساله به گونهای که انگار پنج ساله است، ابدا ایدهی خوبی نیست.
نوجوان مستقل خودتان را دوست داشته باشید و او را بپذیرید همانطوری که یک کودک بانمک دو ساله یا یک کودک شش ساله که دو تا از دندانهای جلوییاش افتادهاست را میپذیرید!
منکاتی که برای تربیت فرزند نوجوانتان که تا بدینجای مطلب خواندید به طور خلاصه این است: اطلاعات مفید برای تربیت و پرورش یک دختر یا پسر نوجوان. وقتی که پای مراقبت از فرزندان و تربیت آنها به میان میآید، هیچ قانون ثابتی که برای همه مناسب باشد وجود ندارد. اما کمی صبر و یک عالم آزمون و خطا همراه با این نکات در ذهن میتواند باعث شود که طرز رفتار با فرزند نوجوانتان از آنچه که به نظر میرسد سادهتر باشد.
نویسنده : سارا فیضی
