اگر در نوجوانی سه نشانه از نشانههای زیر، حداقل برای دو هفته مشاهده شد، احتمال ابتلا به افسردگی در وی وجود دارد.
- فعالیت زیادی یا کسلی و بی انرژی بودن
- احساس گناه
- خود کم بینی
- مشکلات خواب یا تغذیه
- انزوا طلبی و گوشه گیری
- خستگی بیش از اندازه دایمی
- پرخاشگری و بد اخلاقی
- غمگینی و گریه کردن
- افت تحصیلی جدی
- اشتغال ذهنی بیش از حد پیرامون مرگ
توجه داشته باشید در هر شرایطی در کنار نوجوان خود باشید و یاریگر وی، اما از مداخله زیاد در کارهایش بپرهیزید. او دیگر کودک نیست که مطیع بی چون و چرای شما باشد.
حمایت بیش از حد از نوجوان و ارایه راهنماییهای مو به مو به وی باعث میشود نوجوان فکر کند که والدینش به او اعتماد ندارند.
باید به فرزندتان این امکان را بدهید که بعضیاوقات از خود واکنش نشان دهد،چون هر فردی احتیاج دارد تا بعضی از آشفتگی وخشم های خود را بروز دهد.ولی عکسالعملهای بیادبانه و بیاحترامی به دیگران را نپذیرید.هنگامیکه از کلمات نامناسب استفاده میکند،به او تذکر دهید:من خیلی از طرز حرف زدنت ناراحت شدم،باید عصبانیت خود را کنترل کنی.احتمالاً او بداخلاقی و عصبانی شدن خود را بد نمیداند،باید به او بفهمانید که رفتار منفی او پسندیده نیست.
اگر این بعضی از روزها نسبت به رفتارهای فرزندتان حساس تر می شوید، زودتر عصبانی می شوید و یا بیشتر از سایر روزها به او تذکر می دهید:
احساسات خودتان را بشناسید و بررسی کنید. قطعا بابت چیز دیگری اضطراب دارید یا ناراحتید.
زمان بگذارید و وضعیت روحی و احساسی خودتان را بررسی کنید تا بفهمید چه عاملی بر شما تاثیر گذاشته و مانع از مدیریت هیجانات تان شده.
احساسات خود را بشناسید و سعی کنید آنها را از واکنشی که به رفتارهای بد فرزندتان نشان میدهید جدا کنید...
تا کنون هیچ نظری درباره این مطلب ثبت نشده است
